شعر های باران خورده ....

غمت وداعِ همه کرد و رو به ما آورد

وفا که وعده تو کردی، غمت به جا آورد...

((ضمیری اصفهانی))

برگرد و دوباره برو

برگرد و دوباره برو

برگرد و دوباره...

من هفت جان دارم...

-

((آرش امینی))

-

👇👇👇

instagram.com/mohammad.shirinzadeh/

بزرگ‌ترین موفقیت زندگی‌ام

این بوده که

با چشم‌های خودم ببینم

که چطور فراموشم می‌کنند...

-

((گابریل گارسیا مارکز))

-

👇👇👇

instagram.com/mohammad.shirinzadeh/

می‌دونی آدم کِی احساس تنهایی می‌کنه؟

وقتی می‌خواد یه نفر رو بیش‌تر از خودش دوست باشه.

می‌دونی آدم کی فرو می‌ریزه؟

وقتی می‌فهمه به خاطر دوست داشتن یه نفر

از قبل تنهاتر شده.

-

((پویا جمشیدی))

-

👇👇👇

instagram.com/mohammad.shirinzadeh/

به که...

مشغول شدی

این همه یادت رفتم...؟!

((مسلم علادی))

بگذار چیزی بینمان بماند

دری برای کوفتن

دیواری برای ریختن

کوهی برای کندن

دریایی برای غرق شدن

بگذار چیزی باشد تا به آن تن دهم

با “هیچ” چه کنم ؟

بگذار چیزی بینمان بماند

دستی برای گرفتن ،

قلبی برای تپیدن ،

چشمی برای دیدن ،

حرفی برای شنیدن ،

و عشقی برای پرستیدن ،

بی تو چه کنم ؟

((امیر طاهری))

دردا که درد ما به دوائی نمیرسد

وین کار ما به برگ و نوائی نمیرسد

در کاروان غم چو جرس ناله میکنم

در گوش ما چو بانگ درائی نمیرسد

راهی که میرویم به پایان نمی‌بریم

جهدی که میکنیم بجائی نمیرسد

این پای خسته جز ره حرمان نمیرود

وین دست بسته جز به دعائی نمیرسد

بر ما ز عشق قامت و بالاش یک نفس

ممکن نمیشود که بلائی نمیرسد

هرگز دمی به گوش گدایان کوی عشق

از خوان پادشاه صلائی نمیرسد

گفتم گدای کوی توام گفت ای عبید

سلطانی این چنین به گدائی نمیرسد

((عبید زاکانی))

باز در میکده سر حلقهٔ رندان شده‌ام

باز در کوی مغان بی سر و سامان شده‌ام

نه به مسجد بودم راه و نه در میکده جای

من سرگشته در این واقعه حیران شده‌ام

بر من خستهٔ بیچاره ببخشید که من

مبتلای دل شوریدهٔ نالان شده‌ام

رغبتم سوی بتانست ولیکن دو سه روز

از پی مصلحتی چند مسلمان شده‌ام

بارها از سر جهلی که مرا بود به سهو

کرده‌ام توبه و در حال پشیمان شده‌ام

زاهدان از می و معشوق مرا منع کنند

بهتر آنست که من منکر ایشان شده‌ام

گفت رهبان که عبید از پی سالوس مرو

زین سخن معتقد مذهب رهبان شده‌ام

((عبید زاکانی)) 

آخر اي دوست نخواهي پرسيد

که دل از دوري رويت چه کشيد

سوخت در آتش و خاکستر شد

وعده هاي تو به دادش نرسيد

داغ ماتم شد و بر سينه نشست

اشک حسرت شد و بر خاک چکيد

آن همه عهد فراموشت شد

چشم من روشن روي تو سپيد

جان به لب آمده در ظلمت غم

کي به دادم رسي اي صبح اميد

آخر اين عشق مرا خواهد کشت

عاقبت داغ مرا خواهي ديد

دل پر درد فريدون مشکن

که خدا بر تو نخواهد بخشيد

((فريدون مشيري))

چه بر سر من آمده

ديگر از دوريت نمي ترسم

از اينکه نيستي

و از ترس نبودنت نمي هراسم و نمي ميرم

چه بر سرم آمده

که به وقت خدا حافظي

اينچنين بي باک

از تو روي بر ميگردانم

و از ترس دلتنگي و دوري

بارها و بارها سر بر نمي گردانم

راستي تو بگو

چه بر سر من آمده

((تريستان تزارا))