درختی خشک را مانم به صحرا
که عمری سر کند تنهای تنها
نه بارانی که آرد برگ و باری
نه برقی تا بسوزد هستیش را
((فریدون مشیری))
برچسب ها: فریدون مشیری , اشعار فریدون مشیری , شاعرانه آرام , شعر زیبا
تاريخ : پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۴ | 13:59 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
