فردا باید بروم
تکلیف بوسه هایم را روشن کنم
بروم و عطرهای جامانده روی پیراهنش،
شاخه گل خشک شده اولین دیدار
و رد انگشتانش بر شقیقه ام را
به باد گرم شهریور بسپارم
و برگردم
تا فردا راهی نیست
فقط چند ساعت،
که با آرام بخش می گذرانم
کابوس های سور رئال
یا رویا های احمقانه می بینم
فردا باید بروم که تمامش کنم....
ولی از غروب در این فکرم که چه بپوشم،
چه عطری بزنم که او دوست داشته باشد
*
احمق، من هنوز دوستت دارم!
برای فردا فکری بکن...
((نیلوفر لاری پور))
برچسب ها: نیلوفر لاری پور , اشعار نیلوفر لاری پور , شعر , شاعرانه
تاريخ : جمعه ۱ آبان ۱۳۹۴ | 3:47 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
