حرمت نگه می دارم
اگر نه باید تو را
عاشقانه های تو را
خاطرات تو را
می بستم به بد و بیراه
باید اصالت تو را
می بستم به نانجیب ترین حرف هایِ رایجِ کوچه و خیابان
فحشِ آدم و عالم را می کشیدم به عشقِ بی صاحبت
روزهای بی پدر مادرِ تنهایی
شب های لا مروت بی خوابی
غروب های نحسی که صدای اذان بلند میشود
صدای نفرینهای مادرم بلند میشود
سایه ی نبودنت قد می کشد
و من تلخ ترین بغض دنیا را تا ته حیاط می کشم
تا آبرویت را پیش هر کسی نریزم
خدا ا ا ا ا ا ا یِ من !!!!
با این همه بدی
چقدر هنوز دوستش دارم
((نیکی فیروزکوهی))
برچسب ها: نیکی فیروزکوهی , اشعار نیکی فیروزکوهی , شعر کوتاه , شعر ناب
تاريخ : سه شنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۵ | 12:52 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
