ديدی چه طور قطار
هوهو کنان
از روی دو ریل موازی می گذرد؟
ديدی چه گونه سوزن بان
دکمه های پیرهن دشت را
پیشاپیش باز می کند
ولی باز گاهی قطار
با چشمانی پر از شهوت شبانه
خودش را به آغوش دشت می اندازد
و
سقوط می كند!
ديدی كه حتي خط راست هم
گاهی كج می شود؟
حال چه گونه
من که خیابان های شهر را
با تو خسته کرده ام
به آغوش پر از رازت سقوط نكنم؟
((شیرین ترابی))
برچسب ها: شیرین ترابی , اشعار شیرین ترابی , شعر قطار , شعر ناب
تاريخ : چهارشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۵ | 17:11 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
