برقلب هر انسانی نامی نوشته اند
نامی که بعد از مرگ می تواند بخواند
ومن
بارها مرده ام تا نامت را بخوانم
از دیوارها گذشتم
از پوستر مچاله ی دریاچه ای ناشناس
از مغازه های پشت کوه
که عقاب های مومیایی می فروختند
از مزرعه ی اسفند که منتظر صاعقه بود
گذشتم
بطری های خالی را
از روی اسکلت هاکنار زدم
مجله های زرد را در آخرین ایستگاه جهان خواندم
برای دیدن خوابی آرام
از خواب های آرام گذشتم
((سمیه سرافرازی))
گروه شعر های باران خورده در تلگرام👇
برچسب ها: سمیه سرافرازی , اشعار سمیه سرافرازی , شعر قلب , شعر مرگ
تاريخ : سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰ | 4:10 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
