وقتی چادر نماز گل گلی مادرم
اندازه قامتم شد
تازه دانستم چرا مادرم به روی دستهای پدرم نماز می خواند
پدرم بجای داغ مُهر بر پیشانی
به روی خطوط دستهای پینه بسته اش جای مُهر داشت !
((نسرین بهجتی))
برچسب ها: نسرین بهجتی , اشعار نسرین بهجتی , شاعرانه نسرین بهجتی , شعر کوتاه
تاريخ : یکشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ | 16:18 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
