پیله ام تنگ می شود
آزرده از رنگ ها
در تمنای هوایم
فضای تنگ و تاریک بال هایم
کوچک میکند پیرهنی را که بر تن دارم
توانی برای پروانه شدن باید باشد
بیشه های شکوه
میل به پرواز را
بر من می بخشند
و جولان ساده در آسمان را
پس باید تلاش کنم
برای اشاره ها
و باز کنم رمز از این نشانه ها
و خطا های بسیار مرتکب شوم
تا در آخر
نشانی بگیرم آسمانی
((امیلی دیکنسون))
برگردان: لیلا صادقی
برچسب ها: اشعار شاعران خارجی , شعر جهان , اشعار امیلی دیکنسون , امیلی دیکنسون
تاريخ : پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ | 15:48 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
