باید معجزه ای بی آفرینم
مثلا وقتی تو دارد اخمت می آید
قبل از آنکه بنشیند رویِ صورتت
من بوسه بارانت کنم
که اصلا یادت برود اخم داشته ای
یا اینکه
وقتی من می خواهم با تو قهر کنم
قبل از فکرش مرا در آغوش بگیری
و من یادم برود اصلا برایِ چه می خواستم لوس شوم
قهر کنم .. و مهربانی هایم را
نثارِ بودنت نکنم ؟
باید معجزه ای بی آفرینم
که خنده هایمان به گوشِ دنیا برسد
تا همه بخندد
پیش از آنکه
اشک بر چشمانشان سرازیر شود ... !
((عادل دانتیسم))
برچسب ها: عادل دانتیسم , اشعار عادل دانتیسم , دست نوشته های عادل دانتیسم , شعر عاشقانه
تاريخ : سه شنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۵ | 12:20 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
