بسیار گریسته بودم
دریا دریا...
آنچنان که لبخندم را آب برده بود!
آه روزِ مبادا
آه شآدمانیِ کوچک ِ مانده در راه
مرا ببخش
و روزی
اگر
مرا یاد کردی
شمعی روشن کن
برای کسی
که بی نوری در چشمانش
هزار سال روشن بود...
((معصومه صابر))
برچسب ها: معصومه صابر , اشعار معصومه صابر , شعر زیبا , شعر ناب
تاريخ : سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ | 1:19 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
