هر بار
موهایم را
رو به آمدنت میبستم،
چشمِ گرسنهی انتظار
دندان تیز میکرد
دست از سرم
برنمیداشت
سایهی منطقِ عقربهها
هرچقدر
سوژههای لغزانِ بیمغز
مرا
در جیوههای سردِ زمان
فرو میبردند
دایرهی مرگ
ترک برمیداشت
در آینهی
خاطرات
-
((اعظم ملک پور))
برچسب ها: مهر بانو ملکپور , اشعار مهر بانو ملکپور , اعظم ملکپور , اشعار اعظم ملکپور
تاريخ : پنجشنبه ۴ دی ۱۴۰۴ | 2:14 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
