-
گمشدهام میان امروز هایی که نیستی،
و دلخوشم به فردا هایی که گفته بودی میآیی
تا پرونده نبودن هایت برای همیشه بسته شود!
گفتی یک روز میآیی تا نبودن هایت جبران شود،
اما هرگز نگفتی آن یک روز
متعلق به تقویم کدام سال است
و من باید در حوالی کدام فصل دنبال رد پایت باشم!
نهال آرزوهایم را در برهوت محض کاشته ام
و در مضحک ترین حالت ممکن دنبال جرعه ای باران
برای سیراب کردنش،
و اندکی بهار برای سبز شدنش می گردم!
یک امید عبث بی حاصل!
شبیه تمام وقت هایی که در گذرند
و من باز هم دلبستهام
به فردا های نیامده و خوشم با خیالی پوچ!
((فاطمه قاسمی اسکندری (هورزاد))
برچسب ها: فاطمه قاسمی اسکندری , هورزاد , اشعار فاطمه قاسمی اسکندری , شاعرانه فاطمه قاسمی اسکندری
تاريخ : چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲ | 0:39 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
