میخواهم در ابتدای کاغذ، در ابتدای شعر
بگذارمت
مصراع زندهای که رشد گیاهی دارد
و آبیاری خواهد شد از رطوبت کاغذ و آه
میخواهم
بنشانمت همینجا
در شکل گرم یک گل سرخ میمندی
با عطر تند گلاب
که دختران گلچین را دیوانه میکند
که باغ را پس پرچین هجوم نفسهای گرم میسوزاند
که جنگ در محله بپا میشود
میخواهم بکارمت
اینجا میانهٔ دفتر
به شکل شاخهٔ خَرزَهرهای پر از گل تازه
که دره کهای گرم جنوبی را
در انتهای بهار
دل زنده میکند
و کسوت پریزادی غمگین دارد
که میرمد به بیشه از هجوم نگاه غریب
میخواهم در شکل ناب یک زن کامل
وادارمت همینجا در انتها
تا چون در آیم از در
ناگاه
از جای برجهی و در آغوش تشنهام بگریزی
و ساقهای گل سوری
بر شانههای خستهٔ خشکم بگذاری
((منوچهر آتشی))
گروه شعر های باران خورده در تلگرام👇
برچسب ها: منوچهر آتشی , اشعار منوچهر آتشی , شعر نام تو , شعر عاشقانه
تاريخ : پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰ | 4:13 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
