فرصتی بخواهید
تا گیسوان خود را در آفتاب کنار رودخانه
شانه بزنید
فرصتی بخواهید
که مخفی ترین نام خود را
که خون شما را صورتی می کند
از رود بزرگ بپرسید
به نام آن اسب
به نام آن بیابان
شما فرصت دارید
تا چیدن گندم ها
تا زرد شدن کامل گندم ها
عاشق شوید
فقط روزهای کودکی رابرای یکدیگر
نگویید
گندم ها زرد شدند
گندم ها چیده شدند
نان گرم آماده است
ولی
شما کنار بوته های زرد ذرت باشید
آب را در کوزه بریزید
کوزه را کنار تنها بوته ی گل سرخ
بگذارید
ما
شما را هنوز به خاطر آن گل سرخ
دوست داریم
((احمد رضا احمدی))
برچسب ها: اشعار احمد رضا احمدی , شعر گریه , شعر کوتاه دلتنگی , عکس نوشته تنهایی
تاريخ : دوشنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۴ | 4:17 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
