شبم!
پر از شرارت تاریکی!
استخوانم آه می کشد
و باد بو می برد
زنی در قلبم
چشمهایش را
از صورتش پاک کرده!
موهایش را
بر لبه ی تنهایی اش
تراشیده!
و دیگر در هیچ سیاره ای
گوشواره نمی اندازد ...!
شبم
پر از گوش های بی گوشواره
-
((آرزو کاظمی))
برچسب ها: آرزو کاظمی , اشعار آرزو کاظمی , شعر کوتاه , شعرکده
تاريخ : دوشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ | 23:36 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
