چه بی حاصل
تو را از همه جا برمی دارم
از روی صفحه گوشی
از داخل عکس های دونفره
از روی دیوار!
وقتی در غیاب خودت
در مغزم ، بذر می شوی !
ریشه هایت را به قلب می رسانی
و از اشک هایم، تشنگی ات را برطرف می کنی !
فقط نمی دانم چرا
تو اشک می نوشی
و من به تو تشنه تر میشوم!
((ساناز آبان))
برچسب ها: ساناز آبان , اشعار ساناز آبان , شعر سپید , شعرکده
تاريخ : شنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۲ | 22:48 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
