تو ميدانى
تنهايى ، سهم
دنياى سنجاقكهاست
تو ميدانى عمرشان
باندازه ى خطِ كف دستم كوتاه است
و روزى پرنده اى مى شوند
نكند آرزوى اين پرنده بوده است؟
تو ميدانى
من آرزو دارم
سنجاقكى باشم
كنار پريشانى گيسوانت
تا سجده كنم
وتار تارِ ، غصه هاى گره خورده ى
موهايت را
ببوسم .
تو ميدانى
من آرزو دارم ...!
((مجيد فربد))
👇👇👇
برچسب ها: مجيد فربد , اشعار مجيد فربد , شعرکده , شعر بوسه
تاريخ : چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱ | 9:21 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
