مرا بگیر و ببر تا سکوت و تنهایی ...
مرا بگیر و ببر هرکجا که آنجایی
دلم هوای سفر کرده است، کاری کن
مرا بگیر و ببر تا شبی تماشایی...
تو باشی و من و جاده، تو باشی و من و عشق
منی که ماهیِ قرمز، تویی که دریایی ...
بیا به رسم پریدن، تو آسمانم شو
بیا که اوج بگیرم به شور و شیدایی
تو انتهای وفایی، کسی شبیه تو نیست
دلم گرفته عزیزم، کجای دنیایی ؟!
((نرگس صرافیان طوفان))
برچسب ها: نرگس صرافیان طوفان , اشعار نرگس صرافیان طوفان , غزلسرا , غزل ناب
تاريخ : جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۹ | 4:39 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
