وقتي هوا بارانيست
از ستارهها دلم پُر است
وقتي هوا بارانيست
دستي بلند به برقي
به خود ميپيچد و
دانه ميافشاند
و دندانِ برنجزار
بر آسمان ميخندد
و من دلم خالي ميشود
مثل آسمان دلم خالي ميشود
وقتي هوا بارانيست
((شهاب مقربین))
برچسب ها: شهاب مقربین , اشعار شهاب مقربین , شعر کوتاه , شعر کده
تاريخ : شنبه ۶ مهر ۱۳۹۸ | 13:43 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
