تو می رفتی
تا آبی ترین رویای ت
من اما
ثابت روی همان صندلی نشسته اَم
با کمی تفاوت
که دیگر کتاب نمی خوانم
چای ندارم
سیگار دود نمی کنم
نفس
نمی کشم
((نیما معماریان))
برچسب ها: نیما معماریان , اشعار نیما معماریان , شعر لاله زار , شعر عاشقانه
تاريخ : دوشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۷ | 16:52 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
