غروب ِ فصلی
این کفتران عاصی ِ شهر
به انزوای ساکت آن سوی میله های بلند ...
هرگز طلوع ِ سلسله وار شبی در اینجا نیست
و تو بسان همیشه ، همیشه دانستن
چه خوب می دانی
که این صدای کاذب جاری درون کوچه و کومه
در این حصار شب زده ی تار
بشارتی ست
بشارت ظهور جوانه ،
جوانه های بلند
که رنگِ اناری ِمیله ،
با آن شتاب و بداهت
دروغ ِ بزرگ
زمانه ی خود را
در اوج انزجار انکار می کنند ...
((خسرو گلسرخی))
برچسب ها: خسرو گلسرخی , اشعار خسرو گلسرخی , شعر کوتاه , شعر کده
تاريخ : دوشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۵ | 16:2 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
