رسم بابا و دخترش این است
درد او را سکینه تسکین است
او که بر شانهی نحیف خودش
بار غم بیحساب سنگین است
پیش بالا بلندی سخنش
سر هر شعر رو به پایین است
بین باب الصغیر و مصر و بقیع
سر غم بر کدام بالین است؟
شعر شد واژهاش به عشق حسین
عشق، زیباترین مضامین است..
((سیده تکتم حسینی))
السَّلامُ عَلَيْكِ يا سُكَيْنَةُ
يا ابْنَةَ الحُزْنِ الَّذي لا يَغيبُ..
هم حبیب و هم وهب تا پای جان دارد حسین
عاشقان جان به کف، پیر و جوان دارد حسین..
برچسب ها: سیده تکتم حسینی , اشعار سیده تکتم حسینی , شعر محرم , شعر مذهبی
تاريخ : شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ | 0:25 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
