این روزها بیشتر مینویسم
واژههایی که مثل قارچ در سرم سبز شدهاند
برای نشخوارهای ذهنم کافی نیستند
این چهارراه شلوغ ذهنم،
این ازدحام و پیچیدگیها
و روزمرگیهایی که در من میلوند
تنها صفحات صبحگاهیام را پر میکنند
تا درونم کاملاً خالی نشده باشد
باید چند سوژه دهانپرکن جفت و جور کنم
به عقیده من
نبوغ هر فرد در وسعت دید اوست
که رویای سیالش را به پرواز درمیآورد
از نسخههای دکترم
جز هوای تازهی دامنههای سبز
که تنها پناهگاهم است
باقی نمانده؛
فقط شکم سطل زباله پر شده است
مدتی است به بهانهی هواخوری
به پشتبام میروم
وسعت دیدم از آنجا بیشتر میشود
واژهها غلیان میکنند
تا حالا توانستهام
واژههای زیادی را به پرواز درآورم
اما اینبار
بر بلندترین قله میایستم
برای فرود این واژههای دلتنگ
پرواز از بلندترین قله را میخواهم تجربه کنم
((اعظم ملک پور))
برچسب ها: مهر بانو ملکپور , اشعار مهر بانو ملکپور , اعظم ملکپور , اشعار اعظم ملکپور
تاريخ : پنجشنبه ۴ دی ۱۴۰۴ | 2:18 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
