و تو مرا
به این باور
رسانده بودی
که دوستم داری
با آن رز های قرمز و آبی
که در باغچه دلم
کاشته بودی
هر نفسم معطر از عشق بود
چگونه توانستی
یک روز
چون باد پاييز
چنان بی مهر و سرد شوی
که خزان تمام مرا
چون درختی
در آغوش بگیرد ...
((زهرا علی زاده))
برچسب ها: زهرا علی زاده , اشعار زهرا علی زاده , شاعرانه زهرا علی زاده , شعرکده
تاريخ : شنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ | 1:47 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
