یک تار از موهایم را بردار
با خودت ببر
به هر شهر که می رسی
دری باز می شود به رویت
با هر کس حرف می زنی
روسریم تاب می خورد
هر زنی که عاشقت بشود
گونه های من گل می اندازد
و منتشر می شوم
توی تمام ایستگاه های جهان!
((ناهید عرجونی))
برچسب ها: ناهید عرجونی , شعر زن , اشعار عاشقانه , اشعار ناهید عرجونی
تاريخ : یکشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۳ | 2:22 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
