محبوبم
كجاي دنيا ايستاده اي
كه شعاع بودنت
روشن مي كند
تنهايي ام را
بيقراري بوسه هايت را
كه ميفرستي
طعم توت فرنگي شمال مي دهند
ديگر منتظر نمي مانم
صدايم بزني
و من يادم برود برگردم
و تو بروي
از پريشاني موهايم مي ترسم
نكند نگاهت را بدزدند
چشمانم حسرتش را ببارد
محبوبم
قول بده
كاري به فصل ها نداشته باشي
دست به الفباي عشق نزني
آغوش خيالت را
به دست باد ندهي
كه من باراني تر از هميشه
دل به نوازش تو دارم
🌈🦋((نفس موسوی))🌈🦋
برچسب ها: نفس موسوي , اشعار نفس موسوي , شاعرانه نفس موسوي , شعر عشق
تاريخ : چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲ | 2:55 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
