گنــدم زاران
می تــواننــد
بــوســه گــاه پــرنــدگــانی بــاشنــد
کــه گــاه
خستــه از درو
جــراحــت دلهــاشــان را مــرهــم می گــذارنــد!
گیســوان تــو، کــو؟!
دارد
پــرنــده مجــروحی
میــان سینــه ام بــال بــال می زنــد . . .
-
((کمال شفیعی))
-
👇👇👇
برچسب ها: کمال شفیعی , شعرگندمزار , شعر پرنده , کافه شعر
تاريخ : سه شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱ | 22:48 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
