عطری به جا مانده از معشوق
- از روز خداحافظی -
در این گوشه،
تنها بهار توی اتاقم.
کش میدهد خودش را توی تختخوابم
آهسته آهسته، تنهایی.
ردی از موهای قهوهای معشوق روی بالش.
تنهایی،
دوستی که رؤیاها را قسمت میکنم با او...
((تورگوت اویار))
ترجمه: مریم قربان زاده
👇👇👇
برچسب ها: تورگوت اویار , اشعار شاعران خارجی , شعر تنهایی , شعر جهان
تاريخ : جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ | 23:50 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
