درپس نبودن های پرتکرار
آمدنت تناقض فاحشی است
در دنیای باکره ام!
مثل خوابی
که مانده بی تعبیر
مثل بوسه ای
که رخ نمی دهد
گنگ وگیجم
کنار پرسه های لُخت شب..
در وحشت سرد سایه ها
ونگاه معذب آینه
شرم را سرمه می کشم
بر چشمهای اشکبار
و ماتیکی تیره بر لبهای ماسیده ...
درگلویم
بغضی نشسته
به گرمیِ رُژِ تلخِ آخرین دیدار...!
((سارا رضایی))
گروه شعر های باران خورده در تلگرام👇
برچسب ها: سارا رضایی , اشعار سارا رضایی , شعرکده , شعر کوتاه
تاريخ : پنجشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۰ | 2:55 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
