چشم هایم را می بندم
و دهانم را از رؤیا پرمیکنم
به پشت خوابیده ام
و قلبم
سرم را تکان می دهد.
نگاه کن!
این شاخه درست دیوانگی های مرا دارد.
((غلامرضا بروسان))
برچسب ها: غلامرضا بروسان , شعر کوتاه , شعر عاشقانه , اشعار غلامرضا بروسان
تاريخ : سه شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۵ | 5:22 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
