اگر در حال غرق شدن بودی، برای نجات تو می آمدم،
در پتویم می پیچیدم ات و چای داغی برایت می ریختم.
اگر داروغه بودم ، دستگیرت می کردم
و ترا در سلولی به غل و زنجیر می کشیدم.
اگر پرنده بودی، صدایت را ضبط می کردم
تا تمام شب به چهچه ی بلند تو گوش کنم.
اگر گروهبان بودم تو سربازم می شدی،
و جوان، مطمئن ام که مشق نظامی را دوست می داشتی.
اگر چینی بودی، زبان ها را می آموختم،
عودهای زیادی روشن می کردم، لباس های مسخره می پوشیدم.
اگر آینه بودی، خانم ها را حمله ور می کردم
ماتیک سرخم را به تو می دادم و بینی ات را پودر می زدم.
اگر عاشق آتشفشان بودی، گدازه می شدم
بی امان از سرچشمه ی پنهانم سرریز می شدم.
اگر همسرم بودی، معشوقه ات می شدم
چرا که کلیسا سخت مخالف طلاق است.
((جوزف برادسکی))
برچسب ها: جوزف برادسکی , اشعار جوزف برادسکی , اشعار شاعران خارجی , شعر عاشقانه
تاريخ : شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۴ | 20:23 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
