همیشه روی تو خورشیدِ آسمانِ من است
سلام مثل گلی سرخ ، برلبانِ من است!
دوباره صبح، دوباره هوای جنگلِ سبز
فضای باغ نگاهِ تو میزبانِ من است
جهان چو قهوه ی تلخی نشسته درکامم
وطعمِ نامِ تو چون قند در دهانِ من است!
همیشه راه محال ازخیال می گذرد
شعاع روشن مهتاب نردبانِ من است!
تمام روز سفرمی کنم به مقصدِ شب
ردیفِ قافیه و واژه کاروانِ من است
وماه مثل پلنگی گرسنه و زخمی
به روی سخت ترین قله دیده بانِ من است…!
((یداللَّه گودرزى))
برچسب ها: یدالله گودرزی , غزلسرا , اشعار یدالله گودرزی , دکتر یدالله گودرزی
تاريخ : چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ | 1:3 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
