تا فراموش کردنت فرسنگ ها راه هست.
و این در توان من خارج است.
کاش بیشتر از خودم دوستت نداشتم..
حتی اگر دچار به الزایمر شوم
در سالمند ی خانه
بر در و دیوارش
پنجره های آسمانش
آبی لباس هایش
شمایل تو ست که از همه ی ستاره ها
پر رنگ تر است و چشمک می زند
حتی بر قاب عینک دودی ام
باز دوستت خو اهم داشت.....
مرجان (ژاله) مردانی
برچسب ها: مرجان مردانی , اشعار مرجان مردانی , شاعرانه مرجان مردانی
تاريخ : سه شنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۲ | 2:1 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
