تنم
تنم که گل می کند زیر انگشت های مبارک تو
به جان عزیزت قسم
که مرده مرا از گور بیرون می کشند
می گذارند زیر باران گناهانش شسته شود
و آن گاه می گویند برو
هنوز بر تن تو
تکه های کبود نشده از عشق بسیار است
((فرنگیس شنتیا))
https://t.me/mohammadshirinzadeh
برچسب ها: فرنگیس شنتیا , اشعار فرنگیس شنتیا , شعر تن تو , شعر کبود
تاريخ : یکشنبه ۹ آبان ۱۴۰۰ | 6:31 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
