خسته و محبوس
در حصارِ افکاری عریان
نگاهم
چمدان دلتنگی را
به دنبال سیب سرخ لبهایت
به کنکاش نشسته!
وازاُبهت انگشتانم،
عروسکی
ساخته
برای به خیال واداشتن درختان
تا برگ به برگ
عطوفت خاطراتت را
بپوشانند
بر قامتِ خزان زده ام!
ورویای بودنت
آرام آرام
نیایش نجوا گونه ای شود
ورد زبان ابرِک نگاهم...!
((سارا رضایی))
https://t.me/mohammadshirinzadeh
برچسب ها: سارا رضایی , اشعار سارا رضایی , شعرکده , شعر کوتاه
تاريخ : چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰ | 4:54 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
