هنگامي که خورشيد فروزان عاشقانه
به ابر بهاري چشمک مي زند و به او دست زناشويي مي دهد
در آسمان رنگين کماني زيبا پديد مي آيد
اما در آسمان مه آلود
آنرا بجز رنگ سپيد نمي توان ديد
اي پير زنده دل
از گذشت عمر افسرده مشو
هر چند زمانه نيز موي تو را سپيد کرده
اما هنوز نيروي عشق که زاينده جواني است
از دلت بيرون نرفته است
((يوهان ولفگانگ فُن گوته))
برچسب ها: اشعار شاعران خارجی , اشعار يوهان ولفگانگ فُن گوته , شاعرانه , شعر کوتاه
تاريخ : پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۴ | 3:58 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
