آخرین برگ پاييزى
پشت پنجرهی اتاق خواب
بىخوابىام
هزاران مايل زرد زرد
مانند گل سرخى افسانهوار افتاده
بر دستان كودكى
كه بازدمش را به او مىداد
تا قاصدكی سپيد شود
به شوق پرواز
به آن روزها كه مهمان ناخوانده مىآید
تا به او بگويد
شكوفهی كوچهی ما
عمرش كوتاهتر از زمستان بود
((رضا سلطانی))
از کتاب نان و نان خانوادگی
برچسب ها: رضا سلطانی , اشعار رضا سلطانی , نان و نان خانوادگی
تاريخ : جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵ | 0:40 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
