به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم
به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم
چو مردم از تن و جان وا رهاندم از زندان
به عشق زنده شوم جاودان به جان مانم
به مرگ زنده شدن هم حکايتي است عجيب
اگر غلط نکنم خود به جاودان مانم
در آشيانه طوبي نماندم از سر ناز
نه خاکيم که به زندان خاکدان مانم
ز جويبار محبت چشيدم آب حيات
که چون هميشه بهار ايمن از خزان مانم
چه سالها که خزيدم به کنج تنهايي
که گنج باشم و بي نام و بي نشان مانم
دريچههاي شبستان به مهر و مه بستم
بدان اميد که از چشم بد نهان مانم
به امن خلوت من تاخت شهرت و نگذاشت
که از رفيق زيانکار در امان مانم
به شمع صبحدم شهريار و قرآنش
کزين ترانه به مرغان صبح خوان مانم
((شهريار))
برچسب ها: اشعار شهريار , شاعرانه شهريار , شعر های شهريار , شعر ناب
تاريخ : چهارشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۴ | 12:37 | نویسنده : محمد شیرین زاده |
.: Weblog Themes By Pichak :.
